Styl Eklektyczny

Styl eklektyczny narodził się jako świadomy bunt przeciwko tyranii jednorodności. W XVIII i XIX wieku zamożni podróżnicy przywozili do europejskich rezydencji egzotyczne tkaniny z Orientu, afrykańskie rzeźby i azjatycką ceramikę - pierwsze zalążki tego, co dziś nazywamy eklektyzmem. Wiktoriańskie wnętrza pełne były mieszanki stylów gotyckich, renesansowych i orientalnych, co krytykowano jako brak gustu, lecz z perspektywy czasu okazało się genialnym eksperymentem.

Prawdziwy rozkwit stylu eklektycznego nastąpił w drugiej połowie XX wieku, gdy projektanci tacy jak Tony Duquette czy Renzo Mongiardino zaczęli świadomie zestawiać odległe od siebie epoki i kultury w jednej przestrzeni. Odkryli, że to nie jednorodność, lecz właśnie napięcie między różnorodnymi elementami nadaje wnętrzu energię i charakter. Sofa w stylu regencji obok modernistycznego stolika kawowego przestała być błędem - stała się wyrazem dojrzałego smaku.

Dziś eklektyzm jest rozpoznawalnym nurtem projektowania wnętrz, w którym kluczem nie jest losowość, lecz kuratora. Spójna paleta kolorów, przemyślana hierarchia stylistyczna i silna wizja właściciela łączą pozornie nie do pogodzenia epoki w narrację o osobowości, podróżach i fascynacjach. To styl dla kolekcjonerów, podróżników i ludzi, którzy nie chcą wybierać między przeszłością a teraźniejszością.