Styl Tranzycyjny

Styl tranzycyjny wyłonił się w drugiej połowie XX wieku jako odpowiedź na dwa dominujące nurty - ciężkie, ornamentalne wnętrza tradycyjne i chłodny, bezkompromisowy minimalizm modernistyczny. Projektanci zaczęli szukać złotego środka: wnętrza, które byłoby wygodne jak angielski salon, lecz wizualnie odciążone z nadmiaru dekoracji. Tak narodził się styl ponadczasowy, który nie należy do żadnej konkretnej epoki.

Korzenie stylu tranzycyjnego sięgają tradycji britanskiej Georgiańskiej i Federal American - symetrycznych wnętrz o proporcjonalnych meblach, neutralnych kolorach i doskonałym rzemiośle bez przepychu. W latach 90. i 2000. amerykańscy i kanadyjscy projektanci wnętrz zaczęli systematycznie dokumentować i promować tę hybrydę jako osobny styl, który dominuje w zamożnych domach suburban: Universal appeal - wnętrze akceptowalne przez wszystkich członków rodziny i atrakcyjne dla kupujących nieruchomości.

Dziś styl tranzycyjny jest jednym z najpopularniejszych wyborów dla nowobudowanych i remontowanych domów na całym świecie. Jego siła leży w ponadczasowości - nie ulega sezonowym modom, nie wymaga odważnych decyzji kolorystycznych i jest niezwykle elastyczny. Elegancja bez epoki, komfort bez nadmiaru, klasyczność bez ciężaru - to trzy filary, na których stoi tranzycyjny dom.