Styl Glamour

Styl glamour wywodzi się z złotej ery Hollywood lat 30. i 40. XX wieku, kiedy wytwórnie filmowe kreowały świat absolutnego luksusu i olśniewającego piękna jako antidotum na szarość Wielkiego Kryzysu i II wojny światowej. Wnętrza gwiazd ekranu - Greta Garbo, Jean Harlow, Clark Gable - były fotografowane i publikowane w magazynach, stając się wzorcami niedoścignionego przepychu. Projektant Billy Haines, jeden z pierwszych openly gay dekoratorów wnętrz, był architektem tego stylu - jego projekty dla Joan Crawford i innych gwiazd definiowały Hollywood Regency do dziś.

Styl ten czerpał inspiracje z Art Deco (geometryczne formy, złoto, marmur), Regencji francuskiej (aksamit, jedwab, lustrzane powierzchnie) i orientalizmu (lakowane meble, jadeit, egzotyczne tekstury). W latach 50. i 60. glamour ewoluował przez prace projektantów jak Dorothy Draper, która wprowadził odważne barwy klejnotów (rubinowy, szafirowy, szmaragdowy) jako aksamitne tapicerki, i Tony Duquette, celebrujący teatralność i ostentacyjny luksus.

Współczesny glamour - znany też jako Neo-Hollywood Regency lub Contemporary Glamour - przeżywa renesans dzięki pokazom wnętrz w social mediach. To styl dla tych, którzy chcą żyć jak w luksusowym hotelu piątej gwiazdki lub na prestiżowym przyjęciu w rezydencji filmowej gwiazdy. Klejnotowe akcenty, kryształowe żyrandole, mirrored furniture i pluszowe tekstylia tworzą estetykę ostentacyjnie piękną, gdzie złoto nie jest przesadą, lecz koniecznością.